नेता होइन, जनता सुध्रिनु पर्छ

SAMSUNG
  • Get News Alerts

baleno
tata

संविधानको पूर्ण कार्यान्वयनका निम्ति तीनै तहको निवार्चन गर्नुपर्ने बाध्यता सरकारलाई रहेको छ। सोही बाध्यता अनुसार २०७४ साल वैशाख ३१ गते स्थानीय तहको निर्वाचन गर्न सबै शक्तिका साथ सरकार लागि परेको छ।

नेपालको संविधान २०७२ ले नेपाललाई संघिय लोकतन्त्रिक गणतन्त्रात्मक देशका रुपमा व्याख्या गरको छ। स्थानीय तहको संरचना अनुसार निर्वाचन गर्नुपर्ने भएकाले सरकाले संविधान जारी भएको सत्र महिनापछि सात सय ४४ गाउँपालिका र नगरपालिका घोषणा गरेको छ।


एकपटक डोजर डुलाएर भत्काएका भिर पाखालाई नगरपालिका घोषणा गरिएको छ। सामान्य स्वास्थ्य उपचार तथा रोजगारका लागि गाँउबाट शहर वा सदरमुकाम जानुपर्ने बाध्यता अझै छँदैछ। जनताका दुःख कम नहँदै गाविस नगरपालिका भए। त्यसको प्रतिफल जनतालाई झन् सास्ति थपिएको छ।


जनताले तिर्ने राजस्वमा वृद्धि भएको छ। सामान्य कामगर्न समेत सरकारी कर्मचारीको पाउ मोल्नुपर्ने अवस्थाको यहा धेरै व्याख्या गरिरहनु नपर्ला। हामी सबै त्यसको भुक्तभोगी नै हौं।


गाउँमा ढलको आवश्यकता छैन। नियमित बिजुली र बाह्रै महिना सवारी साधन चल्ने सडक मात्रै भएपनि तत्काललाई चित्त बुझाउने बाटो हुने थियो। स्थानीय तहको घोषणापछि जिल्लाबाट जनतालाई दिँइदै आएको सेवा स्थानीय तहबाटै दिने भनिएको छ। तर कर्मचारी तथा भौतिक स्रोतसाधन अभावको बाहानामा सबै स्थानीय तहबाट जनतालाइ सेवा दिन सकिरहेको छैन।


उता मधेसका केही जिल्लामा मधेसी मोर्चाका कार्यकर्ताले स्थानीय निकायमा अवरोध गरेका छन्।


मधेसकेन्द्रित दलसँग सहमति जुटिनसकेकाले देशैभरि एकैचरणमा स्थानिय निकायको चुनाव गर्न सुरक्षाका चुनौती थपिने देखिन्छ। विगत १९ वर्षयता स्थानीय निकायको चुनाव हुन नसक्दा देशभर अराजकता र राजनीतिक स्वेच्छाचारिता बढेको छ। स्वच्छ राजनीति र विधिको शासनका लागि समेत स्थानीय निकायको चुनाव आवश्यक छ।


केन्द्रीय राजनितिको प्रभाव स्थाानीय तहसम्मै राम्रै गरी देखापरेको हालको अवस्थामा स्वच्छ र जन–उत्तरदायी प्रतिनिधि पाउन मुस्किल छ। गुटगत राजनितिका कारण अवसरवादी चिन्तन हरेक तहका नेतामा रामै्रसंग देखिन्छ।


गुटको नेता रिझाइ लाखौं खर्च गरेर स्थानीय निकायमा चुनिएका नेताले जनताप्रति जिम्मेवार भई जनताको हितमा काम गर्लान् भनेर आशा गर्नु हाम्रो दिवा सपना मात्रै हुने छ। त्यो त नेताहरुको भागबण्डा गर्ने शैलीबाट नेताले आफ्नै परिवार मात्रै बनाउने रहेछन भन्ने स्पष्ट भैसकेको छ।


हामीले हाम्रा प्रतिनिधि चयनगर्दा चलाखी अपनाउनु पर्ने बेला आएको छ। विगतमा हामीले भ्रष्टचारी अवसरका ढोंगी नेतालाई जिताउनाले हाम्रो देशले निकास पाउन सकेन। एसियाकै गरीब राष्ट्रका जनता हुन पुगेका छौं।
चुनाव जितेर काठमाडौंमा घर ताक्ने नेतालाई बहिस्कार गर्नैपर्छ। भोट हालेर जिताएको नेतालाई गाँउको विकासका लागि कुनै चिन्ता हँुदैन भने त्यस्ता नेतालाई भोट हालेर जिताउनुले कुनै अर्थ रहँदैन।


जनप्रतिनिधि छान्दा एकपट सबैले सोचौं। के हामीले भोट दिँदै गरेको नेताहरुले शहरमा घर ताक्दै छन् कि गाउँको विकासका लागि जोड दिँदै छन्। जसरी निर्वाचनमा नेतालाई एक भोटले जति महत्व राख्दछ त्यसैगरी हामीले दिने एक भोटको पूर्ण सदुपयोग हुनेगरी स्वविवेक प्रयोग गर्न जरुरी छ। ताकी आज हामीले चुनेका प्रतिनिधिको कार्यशैलीप्रति भविष्यमा पछुताउनु नपरोस्।


हिजोआजको राजनीति हेर्दा लाग्छ राजनीति भनेको फटाहा गफाडीले गर्ने पेशा भए जस्तो देखिन्छ। नयाँ तथा साना राजनीतिक दललाई हामीले विश्वास गर्न सकिरहेका छैनौं। अबको जनप्रतिनिधि छान्दा उसको पृष्ठभूमि, नैतिक आचरण, सामाजिक प्रतिष्ठा, कार्यशैली, क्षमता, शैक्षिक योग्यता लगायतमा ध्यान दिनुपर्ने देखिन्छ।


हरेक क्षेत्रमा शैक्षिक योग्यता र कार्यकौशल चाहिने जमानामा, देश हाँक्ने नेताहरुमा समेत यो लागु हुन आवश्यक छ। अब नेताले विगतमा भोगेको जेलसजाय वा जनयुद्धको अनुभवलाई लिएर मात्रै भोट दिन सकिदैन।


जनता अब भाषण होइन सकारात्मक परिवर्तन हेर्न चाहन्छन्। विकासको चरम सीमा भोग्न चाहन्छन्। जनता नेताकोमात्रै होइन कसैको पनि दासी भै बाँच्न चाहदैनन्। जनता नेताको पिछलग्गु हुन चाहदैनन्। विधिको शासन चाहन्छन्। कानुनी राज्य चाहन्छन्।


जनताले देशको विकासका लागि पटक पटक आन्दोलनमा साथ दिए। जनताले ज्यानको आहुति दिए, तर ति सबै क्रान्ति नेताको अवसरका निम्ति मात्रै भए। अब पनि हामीले सही वा गलत नेता छान्न सकेनौैं भने देश अझै दसकौं पछाडि जाने निश्चित छ।


जनप्रतिनिधि छान्दा स्वतन्त्र व्यक्ति होस् वा सानो राजनितिक दलको नेता नै किन नहोस्, उसमा देश विकासको स्पष्ट खाका छ, क्षमता छ, देशलाई नेतृत्व गर्नसक्ने खुबी छ भने सच्चा नेता ती हुन सक्दछन्।
शिक्षाले नै मानिसलाई नयाँ कुराको खोज र त्यसको प्रयोग गर्ने अभिप्रेरणा दिन्छ। विज्ञानको चरम विकास लीला अपार छ। त्यसैले हाम्रो देशको विकास सम्भव छ। यो परम्परावादी चिन्तन भएका नेताबाट होइन दक्ष, सक्षम र शिक्षित मानिसबाट मात्रै सम्भव छ।


चिया पसलमा बसेर देशको विकास भएन भन्दै रोइलोमात्रै गर्ने कि आफ्नो विवेक पनि प्रयोग गर्ने हो? सोचौं, देश बनाउन चाहिने जग हाम्रै हातमा छ। सिन्को नभाँच्ने लोभिपापी गफाडी नेतालाई सधैँका लागि राजनीतिबाट बिदा गरौं।

hundai
national
nic
mahindra
nic asia

प्रतिकृया दिनुहोस

बिज्ञापन

mahindra

विचार

Hyundai

किनमेल

apex

ग्लोबल

vianetwlink

कला

अंग्रेजी संस्करणबाट

ब्लग

  • फिनल्याण्ड आउँदै हुनुहुन्छ यसो गर्नुहोस् फिनल्याण्ड आउँदै हुनुहुन्छ यसो गर्नुहोस्

    मास्टर तहको पढाई विश्वविद्यालयहरुमा हुन्छ। केही पोलिटेक्निक्सले मास्टर तहको पढाई पनि सञ्चालन गर्छन तर त्यसका लागि काम गरेको अनुभव खोजिन्छ । हेलसिन्की विश्वविद्यालय, आल्टू विश्वविद्यालय विश्वकै उत्कृष्ट विश्वविद्यालयहरू हुन्। यी विश्वविद्यालयमा भर्ना निकै प्रतिस्पर्धात्मक हुन्छ। फ़िनल्याण्डमा वर्षको एक पटक विधार्थी भर्ना कार्यक्रम हुन्छ, अगस्ट -सेप्टेम्बरमा।

    प्रकाश पोखरेल

  • बढ्दो आत्महत्या सामाजिक सरोकारको विषय बढ्दो आत्महत्या सामाजिक सरोकारको विषय

    आत्महत्याको घटनालाई कुनै परिवारको निजी मामला भनेर अनदेखा गर्नु भन्दा पनि एउटा सामाजिक, सांस्कृतिक, लैंगिक, आर्थिक, मानसिक र मनोवैज्ञानिक दृष्टिकोणबाट विश्लेषण गर्नु जरुरी छ। गहन विश्लेषण बिना सरल अभिव्यक्ति दिएर सामाजिक दायित्वबाट पन्छिनु चेतनशील व्यक्तिको पहिचान होइन। एक आपसमा सहयोगको भावना, मनोबैज्ञानिक तथा मानसिक समस्याबारे शिक्षा/चेतना,  सकारात्मक सोचाई, स्वस्थ प्रतिस्पर्धा र सामाजिक समस्याहरुप्रतिको संवेदनशीलतालाई प्रोत्साहन गर्ने हो भने आत्महत्याद्वारा अकाल मृत्युको घटनालाई धेरै हदसम्म न्युनिकरण गर्न सकिन्छ।

    बिभु थपलिया श्रेष्ठ

  • एउटा नर्सको स्विकारोक्ती: के डा. केसी राष्ट्रद्रोही नै हुन् त? एउटा नर्सको स्विकारोक्ती: के डा. केसी राष्ट्रद्रोही नै हुन् त?

    म एक स्वास्थकर्मी हुँ। मैले मुलुकका बिभिन्न जिल्लाहरुमा करिब १५ वर्षसम्म नर्सिङ सेवा प्रदान गरे। मेरो कार्यक्षेत्र दुर्गम र सुगम दुवै ठाउँमा थियो। भाग...

    सुशिला पाण्डे

साहित्यपाटी

  • पैंचो पैंचो

    दुर दराजबाट

    मैलो र फाटेको लुगामा सजिएर

    आफूलाई धकेल्दै आफैंले

    हर्केकी छोरीले ल्याइपुर्‍याएकी छ

    सिंहको गर्जन चल्ने ठाउँमा।

    सिर्जना सुवेदी

  • अजरा ब्युँझनुअघि अजरा ब्युँझनुअघि

    स्थिति सकसपूर्ण छ। अब कुरा कसरी अगाडि बढाउने साएथुरेनलाई थाहा छैन। मौनतालाई चिर्दै सेतो कार निक्कै स्पिडमा कण्डोयोकी गार्डेनको पश्चिम गेटबाट छिर्छ। उनीहरु उभिइरहेको ठाउँबाट प्रष्ट त्यो देखिन्छ। गाडी अचानक रोकिन्छ। निकै हतारमा एउटी अर्की महिला गाडीबाट ओर्लिन्छे र साएथुरेनहरु भएतिर आउँछे। उसले चोको हात समाएर तान्छे र कानेखुसीको पारामा अजराकी आमालाई भन्छे, ‘तैंले गर्दा हामीलाई पनि समस्या भएको छ। छिमेकीहरुले प्रश्न गर्छन्। पुलिसले पनि चियो गर्छ। बाहिरबाट आएका कुलाहरुलाई शरण नदिनु भनेर पुलिसले उर्दी गरेको छ। आजदेखि आफ्नो व्यवस्था आफैं गर। सबभन्दा राम्रो त तँ त्यही मस्जिदमा जा।’ चोलाई घिसार्दै महिला अघि बढ्छे।

    घिमिरे युवराज

  • सिकर्मीको सिसाकलम सिकर्मीको सिसाकलम

    काकाले आश्चर्य मान्दै मुन्टो हल्लाएर थप्नुभयो, ‘हो नि त, कति चाँडो कुरा बुझेको। जीवनमा मात्रै हैन, संसारमा नै नराम्रा चिज जति चिन्न सक्यो र फाल्न सक्यो भने त सबै राम्रैराम्रा त बाँकी हुन्छन् नि।’सिकर्मीका कुरा मलाई साहै्र घत लाग्यो। ती कुराले मलाई आँखा खुलेजस्तै भयो। उहाँ पक्कै पनि आदरणीय हुनुहुन्छ भन्ने मलाई लाग्यो। अझ उहाँले कानमा सिउरने गरेको सिसाकलम पनि मलाई महान् लाग्यो। मनमा लागेका कुरा मैले रोकिरहन सकिनँ। ‘काका, तपाईंको त्यो सिसाकलमचाहिँ मलाई दिनोस् न है।’ मैले मुख फोरिहालेँ, ‘बरु मैले भर्खरै किनेका नयाँ सिसाकलम तपाईंलाई दिन्छु, हुन्न?’ मेरा कुरा सुनेर हाँसिरहेका काकाले बिस्तारै हाँसो रोकेर भन्नुभयो, ‘यो सिसाकलम त्यस्तो विशेष केही होइन। तिम्रोजस्तै साधारण हो।’

    अनन्त वाग्ले

पाठक विचार

  • राजीनामाले उज्यालियो दाहालको छवि

    लोडसेडिङ अन्त्य, ओबरमा हस्ताक्षर, फास्ट ट्रयाक लगायतका राम्रा काम दाहाल नेतृत्वको सरकारले अघि बढाएको छ। तिनको सह्राना गर्न कन्जुस्याईं गर्न हुँदैन। मुख्य कुरा यदि दाहालको राजीनामाभित्र कुनै भित्री खेलहरु सम्मिलित छैनन् भने उहाँको यो कदम अत्यन्त प्रशंसनीय छ। साथै दाहालले आफ्नो कद उँचो गर्ने अवसर सहर्ष सदुपयोग गर्नुभएको छ। वचनमा ढुक्क बन्न नसकिने मानिस भनेर चिनिने उहाँको छवि उजिल्याएको छ।

    कल्पना भट्टराई

लोकप्रिय

सिफारिस

सूचनापाटी

छापाबाट

vianetwlink