काठमाडौंमा म कसलाई मतदान गरौं

SAMSUNG
  • Get News Alerts

baleno
tata

मेरो काठमाडौंप्रति ठूलो सपना छ। मसँग ज्यूँदो आशा छ कि ७० वर्षको हुँदा म रङ्गीचङ्गी बंगलामा कैद भएको हुँने छैन, बरू म फलैंचामा बसेर ७२ वर्षको छिमेकी दाजुसँग कुराकानी गर्न सकूँ।

म पाँच वर्षको हुँदा र चालिस वर्षको हुँदा जस्तो ताजा बिहानी हावा मेरो फोक्सोमा भरिन्थ्यो त्यस्तै ताजा हावा भरियोस् भन्ने चाहन्छु। काठमाडौंले मेरा लागि प्रदान गरेको त्यो सुरक्षा, मित्रता र समाज जहाँ मैले जस्तै मेरा बच्चाहरूले पनि बिहान बिहानै दौडँदै गएर पच्चिस पैसा प्रतिगोटा पर्ने  ̒ग्वालामारी ̓ किनेर खाने अवसर पाउन सकून्।

अनि बिना डरत्रास मैले खेल्ने गरेका चोक अनि बहालहरूमा उनीहरूले पनि खेल्न र साइकल सिक्न सकून्। आफूलार्इ आवश्यकता परेको बखतमा मेरा बुबाआमाले जस्तै मैले पनि सहयोगका लागि छिमेकीलार्इ बोलाउन सकूँ। म मेरो काठमाडौं पहिले जस्तै बिहानीको सूर्यमा चम्केको देख्न चाहन्छु।

जहाँ मैले हरेक दिन अग्ला अग्ला पहाडको शक्ति नजिकबाट हेर्न सकूँ, जहाँ म प्रत्येक दिन हिँड्ने बाटाहरू सफा होउन् र मैले श्वास फेर्ने हावा स्वच्छ होस्। त्यसै गरी निष्कलङ्क बागमती र विष्णुमति वेगले बगेको अनुभूति गर्न सकौं, जहाँ मानिसहरू खुशीले आफूलार्इ मन परेको काम गर्न व्यस्त रहुन्, जहाँ मलार्इ चढ्नका लागि ठूलो रातो बस होस् र मेरो नीलो स्कुटरले सेवा निवृत्ति पाओस्।

जहाँ १४ वर्षे किशोर किशोरीले आफ्नो परिवारको सहयोगका लागि काम गर्नुपर्ने बाध्यता नबनोस् । हामी बाँच्नका लागि बाँचौं न कि खान लाउनका लागि। त्यहाँ हामी ती दिनहरूमा फर्कँन सकौं जहाँ कुनै जातियता नहोस् केवल मानवता मात्र होस्। हो, त्यहाँ त्यस्तो समय पनि थियो जहाँ कुनै जातजाति थिएन। जहाँ हामीले हामी भन्दा फरक मान्छेहरूलार्इ स्वीकार गर्न सकौं र जहाँ मानिसहरू आफ्नो आत्मिक स्वयंलार्इ प्राप्त गर्नका लागि आउँन्।

मसँग साँच्चै यस्तो सपना छ जुन जीवन्त छ र जसले मलार्इ घच्घच्याइराखेको छ। यस्तो स्थानको खोजी गर्दै, यसलार्इ यस्तो बनाउनका लागि, नेपाल फर्किंएँ। मैले यहाँबाट टाढा भए पनि प्रत्येक दिन यस्तो सपना देखेँ।

मैले देखेको यो अदृश्य साँचो आगामी चुनावले काठमाडौंको मेयरलार्इ हस्तान्तरण गर्नेछ। अब के गर्ने भन्ने त्रासले म जीवनमा पहिलो पटक डराएको छु। आगामी पाँच वर्षमा काठमाडौंका लागि म कसलार्इ विश्वास गरौं? मैले यी हरफहरू कोर्दै गर्दा यो धुलोमाटोमा मडारिइराखेको छ, सहयोगका लागि रोइराखेको छ, पानीका लागि तिर्खाएको छ र आफू हुँदै गुज्रँनेहरूका लागि आफ्नो हरियालीपूर्ण सुन्दरता र दया देखाउनका लागि यो आतूर छ। यहाँ कोही छ जसले मेरो काठमाडौंको यो आर्तनादलार्इ सुन्न सकोस्?  

काठमाडौं! आफैं भित्र के छ? अवस्य नै धेरै छ। काठमाडौं मेरो लागि धेरै हो। यसलार्इ राम्रो बनाउन प्रतिज्ञा गर्ने र परिवर्तनका सम्वाहक बन्न खोज्ने मानिसहरूका लागि पनि यही नै सत्य हो, कुनै पनि व्यक्तिका लागि उसको नाम नै सबैथोक हो। काठमाडौंका लागि त्यो अझ बढी हो। तपाईँ आफूलार्इ विवेकशिल वा एमाले, काँग्रेस, माओवादी, साझा, हाम्रो यो वा त्यो अन्य दर्जनौं नामले पुकार्नुहोस्, के तपाईँको काठमाडौं वास्तवमै मेरो भन्दा फरक छ? तिनीहरू भन्छन् कि युवाहरू तेज, लचिलो र दिन चाहने हुन्छन्। तर नेपालका नयाँ राजनीतिक पार्टीहरूलार्इ के भएको छ, मलार्इ थाहा छैन । कुनै पनि नयाँ राजनीतिक पार्टीसँग जित्नका लागि चाहिने कोष, युवाहरूको सहयोग, अनुभव जस्ता सबै कुराहरू पर्याप्त छैनन्। के हामी सबै मिलेर एउटा समूह बनाउन सक्तैनौं जहाँ हामीसँग पर्याप्त कोष, कार्यान्वयन गर्न सक्ने युवाशक्ति र बौद्धिक वार्ताकारले भरिपूर्ण रहुन् अनि त्यहाँ उत्कृष्ठताका लागि फरक हुन सक्छ।

लाग्छ कि यहाँ धेरै सपनावाजहरू भ्रममा छन् । हामीलार्इ थाहा छैन कसलार्इ भोट दिऔं, किनकि सबैले एउटै परिवर्तनका लागि  प्रतिज्ञा गरेका छन्। जब समर्थन गर्ने समय आउँछ, कसलार्इ समर्थन गर्ने? किनकि हामी सबैसँग एउटा मात्र भोट छ। नयाँ राजनीतिक शक्तिमा नयाँ जोश, शक्ति र युवाको आशा चाहिन्छ; पाठ सिकेको, असफलताका मार्गहरू र अनुभवीहरूका विवेकहरू;  व्यक्तिले नेतृत्व गरेको भन्दा पनि भिजनले नेतृत्व गरेको समूह चाहिन्छ। नयाँ राजनीतिक शक्तिहरूको एकताले एउटा उदाहरण प्रस्तुत गर्छ जहाँ समूहमा देखिन नचाहने व्यक्तिहरू पनि राजनीतिक अभियानका लागि बाहिर निस्कने र जित्नका लागि भोट माग्ने खुराक प्राप्त गर्नेछन्। शायद, त्यसपछि मात्र मैले देखेको सपनाको शहरमा म आनन्दसँग निदाउन सक्नेछु ।

hundai
national
nic
mahindra
nic asia

प्रतिकृया दिनुहोस

बिज्ञापन

mahindra

विचार

Hyundai

किनमेल

apex

ग्लोबल

vianetwlink

कला

अंग्रेजी संस्करणबाट

ब्लग

  • फिनल्याण्ड आउँदै हुनुहुन्छ यसो गर्नुहोस् फिनल्याण्ड आउँदै हुनुहुन्छ यसो गर्नुहोस्

    मास्टर तहको पढाई विश्वविद्यालयहरुमा हुन्छ। केही पोलिटेक्निक्सले मास्टर तहको पढाई पनि सञ्चालन गर्छन तर त्यसका लागि काम गरेको अनुभव खोजिन्छ । हेलसिन्की विश्वविद्यालय, आल्टू विश्वविद्यालय विश्वकै उत्कृष्ट विश्वविद्यालयहरू हुन्। यी विश्वविद्यालयमा भर्ना निकै प्रतिस्पर्धात्मक हुन्छ। फ़िनल्याण्डमा वर्षको एक पटक विधार्थी भर्ना कार्यक्रम हुन्छ, अगस्ट -सेप्टेम्बरमा।

    प्रकाश पोखरेल

  • बढ्दो आत्महत्या सामाजिक सरोकारको विषय बढ्दो आत्महत्या सामाजिक सरोकारको विषय

    आत्महत्याको घटनालाई कुनै परिवारको निजी मामला भनेर अनदेखा गर्नु भन्दा पनि एउटा सामाजिक, सांस्कृतिक, लैंगिक, आर्थिक, मानसिक र मनोवैज्ञानिक दृष्टिकोणबाट विश्लेषण गर्नु जरुरी छ। गहन विश्लेषण बिना सरल अभिव्यक्ति दिएर सामाजिक दायित्वबाट पन्छिनु चेतनशील व्यक्तिको पहिचान होइन। एक आपसमा सहयोगको भावना, मनोबैज्ञानिक तथा मानसिक समस्याबारे शिक्षा/चेतना,  सकारात्मक सोचाई, स्वस्थ प्रतिस्पर्धा र सामाजिक समस्याहरुप्रतिको संवेदनशीलतालाई प्रोत्साहन गर्ने हो भने आत्महत्याद्वारा अकाल मृत्युको घटनालाई धेरै हदसम्म न्युनिकरण गर्न सकिन्छ।

    बिभु थपलिया श्रेष्ठ

  • एउटा नर्सको स्विकारोक्ती: के डा. केसी राष्ट्रद्रोही नै हुन् त? एउटा नर्सको स्विकारोक्ती: के डा. केसी राष्ट्रद्रोही नै हुन् त?

    म एक स्वास्थकर्मी हुँ। मैले मुलुकका बिभिन्न जिल्लाहरुमा करिब १५ वर्षसम्म नर्सिङ सेवा प्रदान गरे। मेरो कार्यक्षेत्र दुर्गम र सुगम दुवै ठाउँमा थियो। भाग...

    सुशिला पाण्डे

साहित्यपाटी

  • पैंचो पैंचो

    दुर दराजबाट

    मैलो र फाटेको लुगामा सजिएर

    आफूलाई धकेल्दै आफैंले

    हर्केकी छोरीले ल्याइपुर्‍याएकी छ

    सिंहको गर्जन चल्ने ठाउँमा।

    सिर्जना सुवेदी

  • अजरा ब्युँझनुअघि अजरा ब्युँझनुअघि

    स्थिति सकसपूर्ण छ। अब कुरा कसरी अगाडि बढाउने साएथुरेनलाई थाहा छैन। मौनतालाई चिर्दै सेतो कार निक्कै स्पिडमा कण्डोयोकी गार्डेनको पश्चिम गेटबाट छिर्छ। उनीहरु उभिइरहेको ठाउँबाट प्रष्ट त्यो देखिन्छ। गाडी अचानक रोकिन्छ। निकै हतारमा एउटी अर्की महिला गाडीबाट ओर्लिन्छे र साएथुरेनहरु भएतिर आउँछे। उसले चोको हात समाएर तान्छे र कानेखुसीको पारामा अजराकी आमालाई भन्छे, ‘तैंले गर्दा हामीलाई पनि समस्या भएको छ। छिमेकीहरुले प्रश्न गर्छन्। पुलिसले पनि चियो गर्छ। बाहिरबाट आएका कुलाहरुलाई शरण नदिनु भनेर पुलिसले उर्दी गरेको छ। आजदेखि आफ्नो व्यवस्था आफैं गर। सबभन्दा राम्रो त तँ त्यही मस्जिदमा जा।’ चोलाई घिसार्दै महिला अघि बढ्छे।

    घिमिरे युवराज

  • सिकर्मीको सिसाकलम सिकर्मीको सिसाकलम

    काकाले आश्चर्य मान्दै मुन्टो हल्लाएर थप्नुभयो, ‘हो नि त, कति चाँडो कुरा बुझेको। जीवनमा मात्रै हैन, संसारमा नै नराम्रा चिज जति चिन्न सक्यो र फाल्न सक्यो भने त सबै राम्रैराम्रा त बाँकी हुन्छन् नि।’सिकर्मीका कुरा मलाई साहै्र घत लाग्यो। ती कुराले मलाई आँखा खुलेजस्तै भयो। उहाँ पक्कै पनि आदरणीय हुनुहुन्छ भन्ने मलाई लाग्यो। अझ उहाँले कानमा सिउरने गरेको सिसाकलम पनि मलाई महान् लाग्यो। मनमा लागेका कुरा मैले रोकिरहन सकिनँ। ‘काका, तपाईंको त्यो सिसाकलमचाहिँ मलाई दिनोस् न है।’ मैले मुख फोरिहालेँ, ‘बरु मैले भर्खरै किनेका नयाँ सिसाकलम तपाईंलाई दिन्छु, हुन्न?’ मेरा कुरा सुनेर हाँसिरहेका काकाले बिस्तारै हाँसो रोकेर भन्नुभयो, ‘यो सिसाकलम त्यस्तो विशेष केही होइन। तिम्रोजस्तै साधारण हो।’

    अनन्त वाग्ले

पाठक विचार

  • राजीनामाले उज्यालियो दाहालको छवि

    लोडसेडिङ अन्त्य, ओबरमा हस्ताक्षर, फास्ट ट्रयाक लगायतका राम्रा काम दाहाल नेतृत्वको सरकारले अघि बढाएको छ। तिनको सह्राना गर्न कन्जुस्याईं गर्न हुँदैन। मुख्य कुरा यदि दाहालको राजीनामाभित्र कुनै भित्री खेलहरु सम्मिलित छैनन् भने उहाँको यो कदम अत्यन्त प्रशंसनीय छ। साथै दाहालले आफ्नो कद उँचो गर्ने अवसर सहर्ष सदुपयोग गर्नुभएको छ। वचनमा ढुक्क बन्न नसकिने मानिस भनेर चिनिने उहाँको छवि उजिल्याएको छ।

    कल्पना भट्टराई

लोकप्रिय

सिफारिस

सूचनापाटी

छापाबाट

vianetwlink